TOPIC -06 "ਬੱਚਾ-ਕੇਂਦਰਿਤ
ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸੰਕਲਪ" (Concept of Child-Centered &
Progressive Education)
ਬੱਚਾ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸੰਕਲਪ
ਬਾਲ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ
ਸਿੱਖਿਆ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਅਰਥ :
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋਂ ਹੀ
ਸਿੱਖਿਆ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ
ਤੋਂ ਭਾਵ 'ਸਿੱਖਿਆ ਸੰਬੰਧੀ
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ' ਤੋਂ ਹੈ, ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਹਾਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ
ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ।
ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ-
ਸਕਿੱਨਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ,
“ਸਿੱਖਿਆ
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ, ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਖਣ-ਸਿਖਾਉਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੀ ਹੈ
ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿੱਖਿਆ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਪੂਰਨ ਵਿਵਹਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।”
ਕ੍ਰੋ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋ
ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, “ਸਿੱਖਿਆ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਜ਼ੁਰਗੀ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ
ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।”
ਗੇਟਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ :
ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ
ਸੰਬੰਧਿਤ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਕਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮੱਸਿਅਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਸਿੱਖਿਆ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਟਰੋ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ
ਵਿੱਚ : ਸਿੱਖਿਆ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ, ਸਿੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ
ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਬੱਚਾ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਰਥ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਿਰਫ਼ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ
ਜਾਣਕਾਰੀ ਭਰਨਾ ਸੀ, ਪਰ ਆਧੁਨਿਕ ਸਿੱਖਿਆ
ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵਪੱਖੀ
ਵਿਕਾਸ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬਾਲ
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵਪੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ
ਹੋਏ, ਅੱਜ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ
ਬਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਨਾ ਤਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ
ਦਿਲਚਸਪ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
· ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਵਿਹਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
·
ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖਿਆ
ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਿਜੂ ਭਾਈ ਨੇ ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਤੇ
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲਾਗੂ
ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀਆਂ।
· ਉਸਨੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਅਤੇ ਕਈ ਰਸਾਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ
ਕੀਤੇ। ਉਸਦਾ ਸਾਹਿਤ ਬਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ, ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ।
· ਜੌਨ ਡੀ ਵੀ ਨੇ ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਵਕਾਲਤ
ਕੀਤੀ। ਜੌਨ ਡਿਊਈ ਦੁਆਰਾ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ "ਲੈਬ ਸਕੂਲ" ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਕੂਲ ਦੀ
ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਜੌਨ ਡੀ ਵੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਸਿੱਖਿਆ ਇੱਕ ਟ੍ਰਾਈਪੋਲਰ ਸਿਸਟਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ, ਬੱਚਾ ਅਤੇ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।"
· ਅੱਜ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ। ਹਰੇਕ
ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਛੜੇ, ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ, ਰੁਚੀਆਂ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
· ਵਿਵਹਾਰਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰਾਂ
ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਧਿਆਪਕਾਂ
ਲਈ ਹਰੇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ
ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
· ਅੱਜ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ
ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਾਰੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ
ਬਾਰੇ ਵੀ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਧੁਨਿਕ
ਸਿੱਖਿਆ ਬੱਚੇ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਾ-ਮੁਖੀ ਜਾਂ
ਅਧਿਆਪਕ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਕਿੰਨਾ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਕਰਸ਼ਕ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਵਿਕਸਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
- ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਮੰਨਿਆ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
- ਸਿੱਖਿਆ ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਰੁਚੀਆਂ,
ਯੋਗਤਾਵਾਂ, ਸਮਰੱਥਾ
ਅਤੇ ਗਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
- ਗੁਰੂ (ਅਧਿਆਪਕ) ਦਾ ਕੰਮ ਹੁਕਮ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਬੱਚੇ
ਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀਆਂ
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ
- ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ
ਸਿੱਖਿਆ ਆਧੁਨਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ। ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਸ
ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ:
1.ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ
- ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ
ਬੱਚੇ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਵਿਵਹਾਰਕ ਬੁਨਿਆਦਾਂ, ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ, ਮਾਨਸਿਕ ਪੱਧਰ, ਰੁਚੀਆਂ, ਯੋਗਤਾਵਾਂ, ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਆਦਿ ਦਾ ਵਿਆਪਕ ਗਿਆਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ
ਨੂੰ ਨਿਖਾਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਿੱਖਿਆ ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਮੂਲ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ, ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
- ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ
ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਤੇ ਸਮੂਹਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੋਵਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਉਸ
ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੱਚੇ
ਜੋ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ
ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਬੱਚੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਉਹ
ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਕਮੀਆਂ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰੀਰਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਂ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ
ਨਾ ਕਿਤੇ ਹੈ।
- ਬਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ
ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਦੀਆਂ ਰੁਚੀਆਂ, ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ
ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਹੁਨਰਮੰਦ ਅਧਿਆਪਕ ਘੱਟ ਬੁੱਧੀ, ਔਸਤ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ
ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ
ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ
ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।ਸਿੱਖਣ
ਬੱਚੇ ਦੇ ਤਜਰਬਿਆਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ।
2 ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਧੀ
·
ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀ
ਸਿਖਾਉਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਹੈ। ਬਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ
ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
·
ਬਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ
ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਢੰਗ, ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਕ, ਲਾਭਦਾਇਕ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਸਥਿਤੀਆਂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ,
ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਵਕਰ
ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਪਰਿਵਰਤਨ। ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ
ਸਕਦਾ ਹੈ।
·
ਵਿਦਿਅਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵੀ ਕਰਦਾ
ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਸੁਝਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅਕਸਰ
ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
3.ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ
ਜਾਂਚ
ਸਿਰਫ਼ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।
ਉਸਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਪਰਖ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
·
ਮੁਲਾਂਕਣ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਅਕ
ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਕਸਰ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ
ਕਿੰਨੀ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਕੀ ਉਹ ਸਫਲ ਹੋਏ ਹਨ ਜਾਂ ਅਸਫਲ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਿਉਂ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ
ਬਦਲਾਅ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੈਸਟਾਂ ਅਤੇ ਮਾਪਾਂ ਦੇ
ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
·
ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ, "ਮੁਲਾਂਕਣ" ਸ਼ਬਦ
ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ, ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ
ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਿਰੰਤਰ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਮੁਲਾਂਕਣ (CCE) 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ
ਹੈ, ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ
ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਸਾਬਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
·
ਨਿਰੰਤਰ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਮੁਲਾਂਕਣ (CCE) ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲ-ਅਧਾਰਤ
ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ
ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਲ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਦੋਹਰੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ
ਹੈ: ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਮੁਲਾਂਕਣ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵਿਵਹਾਰਕ
ਨਤੀਜੇ।
·
ਇੱਥੇ, 'ਨਿਰੰਤਰਤਾ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਾ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ 'ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ
ਵਿਕਾਸ' ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ
ਪਹਿਲੂਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ
ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੀ
ਸਿੱਖਿਆ-ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਿਆਦ ਨੂੰ
ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਨਿਯਮਤਤਾ, ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਪਾੜੇ ਦਾ ਨਿਦਾਨ,
ਉਪਚਾਰਕ ਉਪਾਵਾਂ
ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਸਵੈ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੋਂ ਸਬੂਤਾਂ ਦੀ
ਫੀਡਬੈਕ।
·
ਦੂਜਾ ਸ਼ਬਦ, 'ਵਿਆਪਕ', ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ
ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਅਕ ਅਤੇ ਸਹਿ-ਵਿਦਿਅਕ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲੂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਯੋਗਤਾਵਾਂ, ਰਵੱਈਏ ਅਤੇ ਸੋਚ ਲਿਖਤੀ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ
ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕਾਂ (ਟੈਸਟਿੰਗ ਅਤੇ
ਗੈਰ-ਟੈਸਟਿੰਗ ਦੋਵੇਂ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਗਿਆਨ, ਸਮਝ, ਵਿਆਖਿਆ,
ਉਪਯੋਗ, ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ,
ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ
ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਵਰਗੇ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨਾ ਹੈ।
4. ਪਾਠਕ੍ਰਮ
·
ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਕੂਲੀ ਪਾਠਕ੍ਰਮ
ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅੰਤਰਾਂ, ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ, ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਗਿਆਨ ਦੇ
ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ
ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
·
ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਇਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ
ਹੈ ਕਿ ਸਿਖਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਕੀ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸਿੱਖਣ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਇਹਨਾਂ
ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ?
·
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਧਰਾਂ 'ਤੇ, ਕੁਝ ਸਿੱਖਣ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ
ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਣਚਾਹੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਕਾਸ ਪੜਾਵਾਂ ਦਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਗਿਆਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ
ਸਿੱਖਿਆ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰੇਕ ਪਾਠਕ੍ਰਮ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਲਈ,
ਇੱਕ ਸਹੀ
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਬੁਨਿਆਦ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
5. ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ
ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ
·
ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਕਲਾਸਰੂਮ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ
ਵਿਵਸਥਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਬਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਕਈ ਵਾਰ ਕੁਝ
ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਬੱਚੇ ਚੰਗੇ ਸਮਾਯੋਜਨ ਦੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
·
ਬਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕੋ ਵਿਵਹਾਰ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸਲ ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਢਾਲਣ ਦੀ
ਲੋੜ ਹੈ।
6. ਪ੍ਰਯੋਗ ਅਤੇ
ਖੋਜ
·
ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਬਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਅਤੇ ਖੋਜ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
·
ਨਵੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਵੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ,
ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਗਏ ਸਿੱਟਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ
ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
·
ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਨਵੀਂ ਖੋਜ
ਤੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਵੇਂ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵੀ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
7. ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਿੱਚ
ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਨਿਦਾਨ ਅਤੇ ਹੱਲ ਕਰਨਾ
ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਬਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ
ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ
ਹੈ।
- ਸਰਗਰਮੀ (Activity) ਆਧਾਰਿਤ
ਸਿੱਖਿਆ।
- ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅੰਤਰਾਂ ਦੀ ਕਦਰ।
- ਬੱਚੇ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ।
ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ
ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸਿਧਾਂਤ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ:
1. ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਾ
ਸਿਧਾਂਤ
·
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂਪੁਰਖਾਂ ਦੀਆਂ
ਜੀਵਨੀਆਂ, ਨਾਟਕਾਂ,
ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ
ਯੋਗਦਾਨ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਕੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
·
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
2. ਨਿੱਜੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ
ਜੇਕਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਚੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਦਾਇਤਾਂ
ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਧੇਰੇ
ਜਾਗਰੂਕ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਣਗੇ। ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ
ਰੁਚੀਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
3. ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਸਿਧਾਂਤ
ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ
ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵਿਤਕਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੀਦਾ। ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਜਾਂ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵੇਲੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਤਕਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
4. ਸਰਵਪੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ
ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ (ਸਮਾਜਿਕ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ, ਚਰਿੱਤਰ, ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ
ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ) ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਵਪੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਏਗਾ।
5. ਚੋਣ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ
ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ
ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਾਲ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਲਚਕਦਾਰ, ਗਿਆਨ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ,
ਦਿਲਚਸਪੀ-ਅਧਾਰਤ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪੱਧਰ
ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਰਥ
- ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਅਮਰੀਕੀ
ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ John Dewey ਨਾਲ ਹੈ।
- ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੱਖਿਆ ਜੀਵਨ ਦਾ
ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਨਹੀਂ।
- ਬੱਚਾ ਆਪਣਾ ਗਿਆਨ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ
ਕਰਿਆਸ਼ੀਲਤਾ ਰਾਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਇੱਕ
ਗੁੰਝਲਦਾਰ, ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਕਲਪ ਵਜੋਂ ਉਭਰੀ ਹੈ।
ਅਮਰੀਕੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਜੌਨ ਡਿਊਈ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ
ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਉਦੇਸ਼ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਵਿਕਾਸ
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ
ਅੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਕਾਸ ਦੌਰਾਨ ਕੋਈ ਵੀ ਬੱਚਾ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹੇ।
ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿਧੀ,
ਸਮੱਸਿਆ ਵਿਧੀ,
ਅਤੇ ਗਤੀਵਿਧੀ
ਵਿਧੀ। ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਆਧੁਨਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ; ਜੌਨ ਡਿਊਈ ਨੂੰ
ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਪਿਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ:
- "Learning by Doing" (ਕਰ ਕੇ
ਸਿੱਖਣਾ)।
- ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਨ ਤੇ ਜ਼ੋਰ।
- ਲੋਕਤੰਤਰਿਕ ਵਾਤਾਵਰਣ।
- ਸਮਾਜਕ ਅਨੁਭਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਿੱਖਣ।
- ਕਿਤਾਬ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਬਜਾਏ ਤਜਰਬਾ-ਕੇਂਦਰਿਤ
ਸਿੱਖਿਆ।
ਸਿੱਖਿਆਕ ਮਹੱਤਤਾ
- ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਧਦਾ ਹੈ।
- ਅਨੁਭਵ ਆਧਾਰਿਤ ਗਿਆਨ ਜੀਵਨ ਭਰ ਟਿਕਦਾ ਹੈ।
- ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰਤਾ ਤੇ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ
ਹੈ।
- ਲੋਕਤੰਤਰਿਕ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ
ਹੈ।
- ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ, ਸਮੱਸਿਆ
ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
1 ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ
ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀਆਂ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ:
1. ਮੋਂਟੇਸਰੀ
ਸਿੱਖਿਆ - ਮੋਂਟੇਸਰੀ
ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਇਤਾਲਵੀ ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਅਕ ਮਾਰੀਆ ਮੋਂਟੇਸਰੀ ਦੁਆਰਾ
ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ
ਸੀ। ਆਪਣੇ ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਕਿ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਧਿਆਪਕ
ਸਿਰਫ਼ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ
ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
2. ਮਾਨਵਵਾਦੀ
ਸਿੱਖਿਆ - ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ
ਹੈ। ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਸੋਚ ਅਤੇ ਤਰਕ ਦੇ ਹੁਨਰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਨਵਵਾਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸਮਾਜਿਕ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰਾਹੀਂ ਸਿੱਖਣ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
3. ਰਚਨਾਤਮਕ ਸਿੱਖਿਆ - ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕਤਾ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖਣ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਤੇ
ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਸਿੱਖਿਆ ਰਾਹੀਂ ਸਿੱਖਣ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਰਚਨਾਤਮਕ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ-ਸਿਖਲਾਈ
ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀਆਂ
ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ
ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਸਿਧਾਂਤ
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਖੋਜ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ:
1. ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ
ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ
ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਨਸਿਕ
ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਮਾਗ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਔਜ਼ਾਰ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ
ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਔਜ਼ਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਦਿਮਾਗ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ
ਮੁੱਖ ਕਾਰਜ ਹਨ: ਸੋਚਣਾ, ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਅਤੇ
ਦ੍ਰਿੜਤਾ।
2. ਗਿਆਨ
ਗਿਆਨ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ। ਕਿਰਿਆ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨੁਭਵ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਗ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ
ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ
ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਵੀ ਅਨੁਭਵ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।
3. ਬੁਨਿਆਦੀ ਰੁਝਾਨ
ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਬਚਾਅ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮਾਂ
ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੁਰੱਖਿਆ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ
ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ,
ਬੁਨਿਆਦੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੁਚੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ
ਹਨ।
4. ਸੋਚਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ
·
ਸੋਚਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਚਿੰਤਨ
ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ
ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
·
ਸੋਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਕੰਮ ਸੁਚਾਰੂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ
ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ
ਉਸਦੀ ਤਰੱਕੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਚਣ ਲਈ
ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
·
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੇ
ਉਪਰੋਕਤ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਿੱਖਿਆ
ਮਾਨਸਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਸੰਬੰਧੀ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹੇਠ ਲਿਖੇ
ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ:
1. ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ
ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ
ਦੀ ਰੁਚੀ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ
ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
·
ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕਰ ਕੇ
ਸਿੱਖਣ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
·
ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ
ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜੌਨ ਡੀ. ਵੀ. ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਹਿਤ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣੇ
ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਊਰਜਾ, ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ,
ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰਤਾ ਅਤੇ ਮੌਲਿਕਤਾ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
2. ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਮੌਕਾ
·
ਸਿੱਖਿਆ ਬੱਚੇ ਲਈ
ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬੱਚਾ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਮੌਕੇ ਮਿਲ ਸਕਣ।
·
ਸਿੱਖਿਆ ਰਾਹੀਂ,
ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਉਸਾਰੀ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਤਕਰੇ ਤੋਂ
ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਨ ਦੀ
ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹੋਵੇ।
·
ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ
ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
3. ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ
·
ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ
ਦਾ ਟੀਚਾ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਸੀ
ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਸਦਭਾਵਨਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
·
ਬੱਚੇ ਦਾ ਸ਼ਖਸੀਅਤ
ਵਿਕਾਸ ਬਿਹਤਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ
ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਤੰਤਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
4. ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਵਿਕਾਸ
·
ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ
ਦੇ ਤਹਿਤ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੁਦਰਤੀ
ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
·
ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਸਿਰਫ਼
ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਨਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।
·
ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ,
ਨੈਤਿਕ, ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਨਾਲ,
ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ
ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ
ਵਿਕਸਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
·
ਸਕੂਲੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ
ਦਾ ਬੱਚੇ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ
ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਜਿਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵ ਬਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸਰਵਵਿਆਪਕੀਕਰਨ
ਯੂਨੀਵਰਸਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਉਪਲਬਧ
ਕਰਵਾਉਣਾ।
ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਤੋਂ ਅੱਠਵੀਂ ਜਮਾਤ
ਤੱਕ ਮੁਫ਼ਤ ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ
ਸਕੂਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ
ਸਕੂਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਬਲੈਕ ਬੋਰਡ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਸਿੱਖਿਆ ਪੱਧਰ, ਮਿਡ ਡੇ ਮੀਲ ਸਕੀਮ, ਪੋਸ਼ਣ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ, ਕਸਤੂਰਬਾ ਗਾਂਧੀ ਬਾਲਿਕਾ ਵਿਦਿਆਲਿਆ,
ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਫੰਡ ਆਦਿ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ
ਸਰਵਵਿਆਪੀਕਰਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੁਝ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹਨ।
ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ (SSA)
ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ (SSA) ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ
ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ
ਸਿੱਖਿਆ ਮੁਹਿੰਮ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਨਾਅਰਾ, "ਸਭ ਪੜ੍ਹੇ ਸਭ ਵਧੇ," "ਸਭ ਪੜ੍ਹੇ ਸਭ
ਵਧੇ" ਹੈ। ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 2000-01 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ
ਗਿਆ ਸੀ। 2004 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਸਤੂਰਬਾ ਗਾਂਧੀ ਬਾਲਿਕਾ
ਵਿਦਿਆਲਿਆ ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇਸ
ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਟੀਚੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ
ਸਨ:
·
2003 ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲਾਂ, ਸਿੱਖਿਆ ਗਰੰਟੀ ਕੇਂਦਰਾਂ, ਵਿਕਲਪਕ ਸਕੂਲਾਂ ਜਾਂ 'ਸਕੂਲ ਵਾਪਸ ਮੁਹਿੰਮ' ਰਾਹੀਂ ਸਕੂਲ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣਾ।
·
ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ
ਕਿ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਸਾਲ 2007 ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣ। ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਿ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਸਾਲ 2010 ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣ।
·
ਜੀਵਨ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਸੰਤੋਸ਼ਜਨਕ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨਾ।
·
2007 ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਅਤੇ 2010 ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਪਾੜੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰੋ।
ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਨ:
·
ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ
ਦੇ ਤਹਿਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਸਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਜਿੱਥੇ ਮੁੱਢਲੀ ਸਕੂਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
·
ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਾਧੂ
ਕਲਾਸਰੂਮਾਂ, ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਟਾਇਲਟ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ, ਸਕੂਲ ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਗ੍ਰਾਂਟਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੌਜੂਦਾ ਸਕੂਲਾਂ
ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
·
ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ ਜੀਵਨ
ਹੁਨਰਾਂ ਸਮੇਤ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋੜਾਂ ਵਾਲੀਆਂ
ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
·
ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ ਕੰਪਿਊਟਰ
ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਪਾੜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼
ਕਰਦੀ ਹੈ।
·
ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ
ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਮਿਡ-ਡੇਅ ਮੀਲ ਵਰਗੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ
ਹਨ।
·
ਭਾਵੇਂ ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ
ਅਭਿਆਨ ਸਕੂਲ ਛੱਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਫਲਤਾ ਸਾਲ 2010 ਤੱਕ ਟੀਚੇ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀ।
· ਕਿਉਂਕਿ ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਸਾਲ 2010 ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ
ਦਸੰਬਰ 2010 ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ ਲਈ
ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੋਧਿਆ ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ ਐਕਟ, 2011 ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਿਡ-ਡੇਅ ਮੀਲ ਸਕੀਮ
ਮਿਡ ਡੇ ਮੀਲ ਸਕੀਮ ਸਭ
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ (ਸਭ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ) ਨੂੰ ਸਫਲ
ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ। ਇਹ ਸਕੀਮ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਗ੍ਰੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਛੱਡਣ ਦੀ ਦਰ ਨੂੰ
ਘਟਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
· ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੋਸ਼ਣ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਮਿਡ ਡੇ ਮੀਲ ਸਕੀਮ, 15 ਅਗਸਤ, 1995 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪਛੜੇ ਵਰਗਾਂ
ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਾਖਲੇ, ਹਾਜ਼ਰੀ, ਧਾਰਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ
ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ
ਸੁਧਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ।
· ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ
ਤੋਂ ਪੰਜਵੀਂ ਜਮਾਤ ਤੱਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ 80% ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ 3 ਕਿਲੋ ਕਣਕ ਜਾਂ ਚੌਲ
ਦੇਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਦੇ
ਤਹਿਤ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਨਾਜ ਦਾ ਪੂਰਾ
ਲਾਭ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਇਸ ਲਈ 1 ਸਤੰਬਰ, 2004 ਤੋਂ, ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲਾਂ
ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ।
· ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਡ-ਡੇਅ ਬ੍ਰੇਕ ਦੌਰਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ
4 ਦਿਨ ਚੌਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਭੋਜਨ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ 2 ਦਿਨ ਕਣਕ ਤੋਂ ਬਣੇ ਭੋਜਨ ਪਦਾਰਥ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ
ਗਿਆ ਹੈ।
· ਹਰੇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ 100 ਗ੍ਰਾਮ ਅਨਾਜ ਤਿਆਰ ਸਮੱਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ
ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਲਈ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਲਾਗਤ ਦਾ ਵੀ
ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
· ਪੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 450 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਅਤੇ 12 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਹੋਣ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਹੈ। ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣਾ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ
ਪੰਚਾਇਤਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
· ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 200 ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਐਕਟ, 2009
· ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਐਕਟ, 2009, ਰਾਜ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ
ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਨਾਲ 6 ਤੋਂ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ
ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮੁਫ਼ਤ ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
· ਇਹ ਐਕਟ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 2005 ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਅਧਿਕਾਰ ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਧ ਹੈ। 2002 ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ 86ਵੀਂ ਸੋਧ, ਧਾਰਾ 21A ਦੇ ਭਾਗ III ਰਾਹੀਂ, 6 ਤੋਂ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਾਰੇ
ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮੁਫ਼ਤ ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
· ਇਸ ਐਕਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਇਸਨੂੰ 4 ਅਗਸਤ, 2009 ਨੂੰ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ 1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2010 ਤੋਂ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ
· ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਐਕਟ, 2009 ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਲਾਸਰੂਮ ਉਮਰ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
· ਇਸ ਵਿੱਚ, 6-14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਸਮੂਹ
ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਤੋਂ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਤੱਕ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਇਸ ਉਮਰ ਸਮੂਹ
ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇਗਾ।
· ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਐਕਟ, 2009 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋੜਾਂ ਵਾਲੇ
ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਮਾਵੇਸ਼ੀ ਸਿੱਖਿਆ ਇਸ ਵਿਵਸਥਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਦੀਆਂ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
· ਇੱਕ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਅਤ ਨਾਗਰਿਕ ਬਹੁਤ
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਰਥਿਕ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਕੁੰਜੀ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ
ਰਾਹੀਂ ਖੋਜ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿੱਖਿਆ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਵਰਤਮਾਨ ਨੂੰ ਸਗੋਂ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ
ਵਿਲੱਖਣ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਧਿਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ
ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
· ਸਿੱਖਿਆ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਦੂਜੇ
ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਅਤੇ
ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਾਂ ਵਜੋਂ ਜਿਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਗੋਂ
ਪੂਰੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
· ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ
ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਕਦਮ ਚੁੱਕਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਬਣਾਇਆ
ਗਿਆ। ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਸਰਵ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ (ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ) ਬਿਨਾਂ
ਸ਼ੱਕ ਬਹੁਤ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗਾ।
· ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਾਭਪਾਤਰੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ, ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋੜਾਂ ਵਾਲੇ
ਬੱਚਿਆਂ ਜਾਂ ਸਮਾਜਿਕ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ, ਆਰਥਿਕ, ਭੂਗੋਲਿਕ, ਭਾਸ਼ਾਈ ਜਾਂ ਹੋਰ
ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਣਗੇ।
· ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਕੂਲ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕੂਲ
ਨਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਹੁਣ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੋਂ ਮਿਆਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ
ਹੋਣਗੇ।
ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਕਮੀਆਂ
· ਇਸ ਐਕਟ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ 0-6 ਸਾਲ ਅਤੇ 14-18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਸਮੂਹ
ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
· ਬਾਲ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦੇ
ਅਨੁਸਾਰ, 18
ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ
ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਮੇਤ 142 ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਐਕਟ ਵਿੱਚ 14-18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਸਮੂਹ ਦੀ
ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
5. ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਲਈ
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਸ਼ਨ
MCQ:
- ਬੱਚਾ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਕੀ ਹੈ?
- "Learning by Doing" ਦਾ ਸੰਬੰਧ
ਕਿਸ ਨਾਲ ਹੈ?
- ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਕੌਣ ਹਨ?