TOPIC -23 Motivation & Learning

 TOPIC -23

Motivation & Learning

(ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣਾ)

 

ਪ੍ਰੇਰਣਾ

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਣਾ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਉਤੇਜਨਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਇੱਕ ਖਾਸ ਵਿਵਹਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸੁਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਬੀ.ਐਫ. ਸਕਿਨਰ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਮਾਰਗ ਦੱਸਿਆ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟੀਚਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੁਝ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ:

ਗੁੱਡ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਨ, ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।"

ਬਰਨਾਰਡ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਟੀਚੇ ਵੱਲ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਉਤੇਜਨਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਖਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।"

ਵੁੱਡਵਰਥ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਉਹ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਉਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।"

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿਧਾਂਤ

 

                     ਸਿਧਾਂਤ                                 ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਸਮਰਥਕ

·       ਮੂਲ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਸਿਧਾਂਤ                ਮੈਕਡੌਗਲ

·       ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਥਿਊਰੀ          ਸਿਗਮੰਡ ਫਰਾਉਡ

·       ਗੂੰਜ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ                           ਹਲ

·       ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਥਿਊਰੀ                       ਬੋਲੇਸ ਅਤੇ ਕੌਫਮੈਨ

·       ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਥਿਊਰੀ     ਮੋਰਗਨ

·       ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਥਿਊਰੀ                        ਕਰਟ ਲੇਵਿਨ

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ

·       ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।

·       ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਕਈ ਗੁਣ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

·       ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਘਾਟ ਸਾਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਭਟਕਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਏਗੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਤੋਂ ਭਟਕਾਏਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਤੁਲਿਤ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਮੱਧਮ ਪੱਧਰ ਦੀ ਉਤੇਜਨਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

·       ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਬਾਹਰੀ ਉਤੇਜਨਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੈਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ, ਚੰਗੇ ਅੰਕ, ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

·       ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਖੁਸ਼ੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਜੋ ਕਿ ਪੈਸੇ, ਤਨਖਾਹ ਜਾਂ ਗ੍ਰੇਡ ਵਰਗੇ ਬਾਹਰੀ ਇਨਾਮਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

·       ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ,ਫਿਰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਾਹਰੀ ਨਹੀਂ।

·       ਅਸੀਂ ਬਾਹਰੀ ਇਨਾਮਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ.

·       ਜ਼ਰੂਰੀ ਮਨੋਰਥਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੇਰਕਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਵਰਗੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪ੍ਰੇਰਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉੱਚ-ਕ੍ਰਮ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ

1. ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ: ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ, ਨੀਂਦ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸੈਕਸ ਇਸ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ।

2. ਬਾਹਰੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ: ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਰਵ-ਨਿਰਧਾਰਤ ਉਦੇਸ਼ ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪੀ, ਇੱਛਾ, ਸਵੈ-ਮਾਣ, ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ।

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਗੁਣ

ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀਆਂ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ:

·       ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ/ਗਤੀਵਿਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਇਸ ਵਿਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।

·       ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਵਹਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਨ, ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ।

·       ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਊਰਜਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਤੱਤ

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ।

ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰੇਰਣਾ: ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰੇਰਣਾ: ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਜਾਂ ਬਾਹਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇੱਛਤ ਜਾਂ ਖਾਸ ਟੀਚਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਲੋੜਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪਦ-ਅਨੁਕ੍ਰਮਣਿਕਾ

ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਅਬ੍ਰਾਹਮ ਮਾਸਲੋ ਨੇ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਥਿਊਰੀ ਦੀ ਪਦ-ਅਨੁਸਾਰਤਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਸਲੋ ਦਾ ਅੱਠ ਵਿਕਾਸ ਪੜਾਅ ਮਾਡਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਸਲੋ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਵਿਕਾਸ ਮਾਡਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਜੋੜੇ।

ਮਾਸਲੋ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਈ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਉੱਚਤਮ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ (ਸਰੀਰਕ) ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਅਤੇ ਦੇਣ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਸਮੂਹ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਪਰੋਕਤ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਵੈ-ਮਾਣ, ਸਵੈ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਮੁੱਲ ਵਰਗੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

SELF ACTUALISATION NEEDS

ESTEEM NEEDS

SOCIAL NEEDS

SAFETY NEEDS

BASIC NEEDS

ਮਾਸਲੋ ਦੀ ਲੋੜਾਂ ਦਾ ਪਦ-ਕ੍ਰਮ

·       ਹੋਰ ਲੋੜਾਂ ਬੋਧਾਤਮਕ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵੀ ਲੋੜਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਵੈ-ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਵੈ-ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਬੋਧ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਮਾਜ ਪ੍ਰਤੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

·       ਉਪਰੋਕਤ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਨੂੰ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਜਾਂ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਨਜਿੱਠਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਜਾਂ ਪੌੜੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ।

·       ਇਹ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਲਈ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਵੀਡਨ ਅਤੇ ਨਾਰਵੇ, ਉੱਚ ਜੀਵਨ ਪੱਧਰ ਦੀ ਬਹੁਤ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਸਵੈ-ਸਾਕਾਰ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ।

·       ਕੁਝ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਲੋੜ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਸਲੋ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ 'ਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ

ਸਾਡੀਆਂ ਸਰੀਰਕ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ: ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਕਾਰਕ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਆਦਿ। ਸਾਡੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ , ਭੁੱਖ ਵੀ ਕੁਝ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਕਾਰਕ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

·       ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਲੋੜਾਂ 'ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਭੋਜਨ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

·       ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਸਾਡੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ 'ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਸਾਡੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਆਦਿਵਾਸੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘਾਹ-ਫੂਸ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਉਪਜਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।

·       ਵਾਤਾਵਰਣ ਦਾ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ, ਸਮਾਜ, ਆਂਢ-ਗੁਆਂਢ, ਸਕੂਲ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਕਾਰਕ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

·       ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਧਦੀ ਹੈ।

ਸੈਕੰਡਰੀ ਲੋੜਾਂ

·       ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰੇਰਕ ਸਾਨੂੰ ਦੂਜੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।(ਸੈਕੰਡਰੀ ਲੋੜਾਂ)। ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਮਨੋਰਥ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਬੱਚੇ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮਾਪਿਆਂ ਜਾਂ ਰੋਲ ਮਾਡਲਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਸਮਾਜਿਕ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਆਮ ਸਮਾਜਿਕ ਮਨੋਰਥ ਹਨ

·       ਪ੍ਰਾਪਤੀ              -    ਰਿਸ਼ਤਾ

·       ਪਾਵਰ                -    ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ

·       ਹਮਲਾਵਰਤਾ     -    ਉਤਸੁਕਤਾ

·       ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰੇਰਕ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਮੱਧਮ ਲੋੜ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ ਦੀ ਘੱਟ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰੇਰਕ ਹੈ।

·       ਅਸੀਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਸਕਦੇ ਹਾਂ: ਹੋਂਦ ਸੰਬੰਧੀ ਲੋੜਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਚਾਅ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਆਪਣਾਪਣ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਜਿਕ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਵਿਕਾਸ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪ੍ਰੇਰਕ ਕਾਰਕ

ਪ੍ਰੇਰਕ ਕਾਰਕ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ

1.ਉਤੇਜਨਾ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀ ਤੀਬਰ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਉਤੇਜਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਡੋਨਾਲਡ ਹੈਬ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਉਤੇਜਨਾ ਜਾਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਦਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਇੱਕ ਇੰਜਣ ਵਾਂਗ ਹੈ ਪਰ ਇੱਕ ਚੈਨਲ ਨਹੀਂ।"

ਉਤੇਜਨਾ ਘੱਟ, ਦਰਮਿਆਨੀ ਜਾਂ ਉੱਚੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

2.ਇੱਛਾ

ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਖਾ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਤੇਜਨਾ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਦੋਂ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

3.ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ

ਉਤਸ਼ਾਹ ਇੱਕ ਟੀਚਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਇਹ ਇਨਾਮਾਂ ਜਾਂ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸਕਿਨਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਮਜਬੂਤੀ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਕਿ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।"

4.ਸਜ਼ਾ

ਸਜ਼ਾ ਇੱਕ ਉਤੇਜਨਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਭੱਜਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਬੋਮਪਾਸ ਸਮਿਥ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਬਦਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਿਖਲਾਈ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ, ਅਪਰਾਧੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ। ਦੂਜਾ, ਉਸਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਦੂਜੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ।"

ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਾ ਸਥਾਨ

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਿਖਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

1. ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ(CHANGING IN CHILD BEHAVIOUR): ਅਧਿਆਪਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਤਾੜਨਾ, ਇਨਾਮ, ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਨਕਲੀ ਪ੍ਰੇਰਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨੀ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਅਤੇ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।

2. ਚਰਿੱਤਰ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ(HELP IN CHARACTER BUILD UP): ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।

3. ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ (HELP IN ATTENTION CONCENTRATION)ਮਦਦ : ਕ੍ਰੋ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਅਧਿਆਪਕ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।"

4. ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਕਾਸ (MENTAL DEVELOPMENT) : ਕ੍ਰੋ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਪ੍ਰੇਰਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਣ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਲਈ, ਅਧਿਆਪਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

5. ਦਿਲਚਸਪੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ(DEVELOPMENT OF INTERSET) : ਥੌਮਸਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਹੈ।" ਇਸ ਲਈ, ਅਧਿਆਪਕ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

6. ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ (DEVELOPMENT OF SENSE OF DISCIPLINE): ਅਧਿਆਪਕ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਣਤਾ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਸਿੱਖਣਾ

ਸਿੱਖਣਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਤੀਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ।

ਗਿਲਫੋਰਡ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਸਿੱਖਣਾ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਤਬਦੀਲੀ ਹੈ।"

ਕ੍ਰੋ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਸਿੱਖਣਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਰਵੱਈਏ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ।"

ਸਕਿਨਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਸਿੱਖਣਾ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ।"

ਸਿੱਖਣਾ ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣਾ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਧਿਅਮ ਹੈ।

- ਸਿੱਖਣਾ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਹੈ।

- ਸਿੱਖਣਾ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।

- ਸਿੱਖਣਾ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਨ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਕਿ ਇਸਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖ ਸਕਦਾ।

- ਸਿੱਖਣਾ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦਾ ਸੰਗਠਨ ਹੈ।

- ਸਿੱਖਣਾ ਨਵਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ।

ਮਾਰਸੇਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਿੱਖਣਾ ਇੱਕ ਖੋਜ ਹੈ, "ਸਿੱਖਣਾ ਇੱਕ ਖੋਜਣ ਅਤੇ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕੋਈ ਖੋਜਣਾ ਅਤੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।"

ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖਣ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਲੂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ:

·       ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸੁਕਤਾ ਜਾਂ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

·       ਇਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਲਈ ਅੰਦਰੂਨੀ ਊਰਜਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

·       ਇਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

·       ਇਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੈਤਿਕ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ, ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

·       ਇਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਟੀਚਾ-ਮੁਖੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਣ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੁਝਾਅ:

- ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਾ ਉਪਯੋਗੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

               - ਉਚਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਧੀ.

               - ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ, ਸਜ਼ਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

               - ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਬਹਿਸ, ਖੇਡਾਂ ਆਦਿ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

  ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

·       ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਸਰਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

·       ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਫਲ ਪ੍ਰੇਰਕ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

·       ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਵਿਹਾਰਕਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

·       ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਤਰੀਕਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

·       ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਟੀਚਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਟੀਚੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

·       ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਓ।

·       ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸੁਕਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ  ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਸੂਚਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

·       ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

·       ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰਕ - ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ

ਖੋਜ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸਿੱਟਾ ਕੱਢਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਦੋਵੇਂ ਕਾਰਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਕਾਰਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ:

1. ਨਿੱਜੀ ਕਾਰਕ

(i) ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ: ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਆਈਕਿਊ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

(ii) ਬੁੱਧੀ ਸੋਚਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ। ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਿਗਿਆਸੂ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਨਵੇਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

(iii) ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ: ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਗੇ। ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਬੱਚੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਕੰਮ, ਹੋਮਵਰਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

(iv) ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ: ਅਧਿਐਨ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਸਿਲੇਬਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਅਧਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।ਇਹ ਇੱਕ ਸਰਲ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

(v) ਇਕਾਗਰਤਾ: ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ ਸਕਣ।

(vi) ਯੋਗਤਾ/ਸਮਰੱਥਾ: ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

2. ਵਾਤਾਵਰਨ ਕਾਰਕ

(i) ਵਾਤਾਵਰਣ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ: ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਵਾਤਾਵਰਣ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਕਲਾਸ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਣਗੇ।

(ii) ਵਿਰਾਸਤ: ਵਿਰਾਸਤ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਯੋਗਤਾਵਾਂ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿਰਾਸਤ (ਮਾਪਿਆਂ) ਰਾਹੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

(iii) ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਾਤਾਵਰਣ: ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਾਤਾਵਰਣ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਕਲਾਸਰੂਮ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈੱਟ ਕੀਤੀਆਂ ਸੀਟਾਂ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਈਟਬੋਰਡ ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

(iv) ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਾਤਾਵਰਣ: ਜੇਕਰ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸਿੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਣਗੇ, ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਉਤਸੁਕ ਹੋਣਗੇ। ਦਿਖਾਵੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ, ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸੁਤੰਤਰ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਕਾਸ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

(v) ਸਿਹਤਮੰਦ ਮੁਕਾਬਲਾ: ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ, ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੇਖ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਆਮ ਗਿਆਨ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਖੇਡ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਆਦਿ। ਇਸ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗੀ।

(vi) ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਨਤੀਜਿਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰੋ: ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੜ੍ਹੇ ਗਏ ਅਧਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਯਾਦ ਰੱਖਣ। ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਖੁਦ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ।

(vii) ਸਮੂਹ ਅਧਿਐਨ: ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਬਣਾ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੁਝ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਰਾਹੀਂ ਹੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।